H δυσκοιλιότητα είναι κάτι πολύ συχνό στις Δυτικές κοινωνίες, συνήθως όμως είναι ήπια και περιστασιακή. Η ύπαρξη πολλών over the counter φαρμάκων οδηγεί στο να πηγαίνουν στον γιατρό για συμβουλή μόνο το 30% των ασθενών.

Στον πληθυσμό υπάρχει μια σύγχυση σχετικά με το τι ορίζουμε ως δυσκοιλιότητα και εάν η δυσκοιλιότητα αφορά την συχνότητα των κενώσεων ή την δυσκολία στην κένωση. Για το λόγο αυτό τα κριτήρια της Ρώμης θεωρούν πως υπάρχει λειτουργική δυσκοιλιότητα όταν υπάρχουν 2 από τα παρακάτω για τουλάχιστον 12 εβδομάδες τον τελευταίο χρόνο [όχι απαραίτητα συνεχείς]

  1. δυσκολία [σφίξιμο] τουλάχιστον στο 25% των κενώσεων
  2. Σκληρά κόπρανα σε τουλάχιστον στο 25% των κενώσεων
  3. Αίσθημα ανεπαρκούς κένωσης τουλάχιστον στο 25% των κενώσεων
  4. Aίσθημα κωλύματος στον πρωκτό κατά την κένωση σε τουλάχιστο 25% των κενώσεων
  5. Μηχανικές κινήσεις [π.χ. είσοδος του δακτύλου..] για να διευκολυνθεί η κένωση σε τουλάχιστον 25% των κενώσεων
  6. Λιγότερες από 3 κενώσεις την εβδομάδα

Η χρόνια δυσκοιλιότητα χωρίζεται σε 3 κατηγορίες:

Δυσκοιλιότητα βραδείας διόδου στο παχύ έντερο εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες και σχετίζεται με διαταραχές στο μυεντερικό πλέγμα και σε νευρομεταβιβαστές με απότέλεσμα την ελάττωση του ύψους των περισταλτικών κινήσεων που προωθούν τα κόπρανα

Δυσκοιλιότητα με φυσιολογικό χρόνο διόδου συνήθως σε άτομα με έντονο στρες ενώ συνυπάρχει συχνά και διαταραχή στις ορθοπρωκτικές κινητικές και αισθητικές λειτουργίες

Διαταραχές αφόδευσης [δυσχεσία] είναι διαταραχές που «μαθαίνονται» και οφείλονται κυρίως σε αδυναμία χαλάρωσης του ηβοορθικού μυός και σφιγκτήρων μυών και μη ευθειασμό της ορθοπρωκτικής γωνίας. Πολλοί από τους ασθενείς αυτούς έχουν και δυσκοιλιότητα βραδείας διόδου και βοηθώνται πολύ από μεθόδους όπως το biofeedback.

Μύθος: H καθημερινή κένωση είναι απαραίτητη για την υγεία μας. Η χρόνια δυσκοιλιότητα οδηγεί σε χειροτέρευση της υγείας λόγω μη αποβολής τοξινών από το έντερο.

Πρέπει να γίνει κατανοητό πως δεν είναι απαραίτητο να έχουμε όλοι μια κένωση την ημέρα. Εξάλλου οι γυναίκες έχουν λιγότερες κενώσεις από τους άνδρες. Η κατανόηση αυτής της αρχής θα διώξει το άγχος από πολλούς ασθενείς και θα αποφευχθεί η άσκοπη λήψη φαρμάκων.

Mύθος: Η δυσκοιλιότητα είναι αποτέλεσμα ελαττωμένης πρόσληψης ύδατος/φυτικών ινών και άσκησης

Είναι αλήθεια πως η πρόσληψη φυτικών ινών και ύδατος σε συνδυασμό με άσκηση οδηγεί σε σχηματισμό κοπράνων που είναι πιο μαλακά και μεγάλα με ευκολότερη αποβολή. Παρά ταύτα οι λίγες μελέτες που έχουν γίνει δεν έχουν βρει μικρότερη κατανάλωση φυτικών ινών σε ασθενείς με δυσκοιλιότητα. Εξάλλου μερικοί ασθενείς με δυσκοιλιότητα θα επιδεινωθούν με την λήψη φυτικών ινών ιδίως όταν αυτή γίνεται ανεξέλεγκτα.

Μια μελέτη έδειξε πως το 80% των ασθενών με δυσκοιλιότητα βραδείας διόδου και το 63% των ασθενών με δυσχεσία δεν βελτιώθηκε με αύξηση της πρόσληψης φυτικών ινών.

Μύθος: Tα διεγερτικά καθαρτικά δεν δρουν ενώ η χρόνια λήψη καθαρτικών επηρρεάζει την λειτουργία του εντέρου και οδηγεί σε αντοχή και εθισμό.

Τα καθαρτικά αδρά χωρίζονται σε 3 κατηγορίες: τα οσμωτικά [λακτουλόζη, πολυαιθυλενική γλυκόλη, σορβιτόλη], τα διογκωτικά [ψύλλιο], και τα διεγερτικά [σέννα, δισακοδύλη..]. Δεν είναι όλα τα καθαρτικά το ίδιο δραστικά σε όλους τους ασθενείς. Μελέτες με ελλιπή σχεδιασμό που είχαν γίνει σε ζώα και μιλούσαν για βλάβη στο εντερικό νευρικό πλέγμα σε χρόνια χρήση καθαρτικών διεγερτικών δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ σε μελέτες σε ανθρώπινο πληθυσμό. Το φαινόμενο της αντοχής σε χρόνια χρήση είναι εξαιρετικά ασύνηθες.

Σημεία και Συπτώματα κινδύνου που απαιτούν περαιτέρω έλεγχο με κολονοσκόπηση ή άλλες διαγνωστικές εξετάσεις σε ασθενείς με δυσκοιλιότητα:

  1. Ανεξήγητη απώλεια βάρους
  2. Νυκτερινός πόνος
  3. Αίμα στα κόπρανα
  4. Πρόσφατη αλλαγή στις εντερικές συνήθειες
  5. Άλγος πρωκτού κατά την αφόδευση
  6. Ηλικία > 50 ετών
  7. Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου
  8. Ιστορικό φλεγμονώδους νόσου του εντέρου
  9. Ευρήματα στην φυσική εξέταση
  10. Αναιμία, Λευκοκυττάρωση, αυξημένη ΤΚΕ
  11. Αυξημένο ασβέστιο
  12. Αυξημένη ΤSH